بانوی من : از جنس تو هستم و نیستم...
که اگر بودم قربانی امام زمانم می شدم و حال...
زبانم ناتوان از بیان غربت مدینه...وای از مدینه...وای....
قدمهایت را در بین الحرمین می شماری و لحظه لحظه یاد آور می شوی که قبر مادر جایی همین حوالی است... مبادا با کبر قدم گذاری...
بانو مرا دریاب...
دریاب تا شیعه بمیریم که هر چند گنه کاریم اما از امت تو هستیم و رستگار...
یا زهرا..
+ نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و هشتم خرداد 1386 و ساعت
23:57 |
